Ο Α. Αγραπίδης για τις «Φρυκτωρίες»

Με τον τίτλο «Φρυκτωρίες» κυκλοφορεί η νέα ποιητική συλλογή του εκλεκτού συμπολίτη λυκειάρχη φιλόλογου κ. Ανδρέα Κ. Φουσκαρίνη για την οποία εδημοσιεύθησαν λίαν ευμενείς κριτικές. Ο κ. Α. Κ. Φουσκαρίνης έχει πλούσιο συγγραφικό έργο, δοκιμιογραφίες, μεταφράσεις, διηγήματα, πρωτότυπα ενώ έχει και άλλα προς έκδοση. Αναμφισβήτητα είναι ο κορυφαίος πνευματικός δημιουργός του τόπου και το έργο του έχει τύχει πανελλήνιας αναγνώρισης.
Στο νέο του βιβλίο εκπλήσσει ο άριστος χειρισμός της γλώσσας όπως και οι παράτολμες φράσεις απεικονίζουσες το πρόσωπο της κοινωνίας των τελευταίων 20 χρόνων στην Ελλάδα.
Αξίζει να διαβασθεί απ’ όλους όσοι ζητούν γνώσεις αλλά και από όσους θέλουν ν’ αντικρίσουν ανυπόκριτα την κοινωνική πραγματικότητα την οποία με τόση ποιητική ικανότητα και μεγάλη ειλικρίνεια παρουσιάζει ο ταλαντούχος και τιμιότατος κ. Φουσκαρίνης.
Θερμά συγχαρητήρια και ολόκαρδες ευχές για τη συνέχιση της πνευματικής του προσφοράς.
Α. Δ. Α. Εφημερίδα «Πατρίς» Πύργου, 31 Ιανουαρίου 2011

Ο Ιωσήφ Αργυρίου για τις "Φρυκτωρίες"

Πύργος 30.8.10 Φίλε Ανδρέα
Χαίρετε.
Χθες πήρα τις «Φρυκτωρίες» σου. (΄Έλειπα 1 μήνα στη Κέρκυρα). Είναι μια θαυμάσια συλλογή γνήσιων ποιημάτων ανώτατης πνευματικής στάθμης.
Χτυπάς κάθε υποκρισία (Αρχίζεις με την θρησκευτική! Από Θεού άρξασθαι!...) και κατεστημένο και σάπιο και διεφθαρμένο. Κατουράς τις «ηρωικές» επετείους (Πολυτεχνείο κ.ά. Μου θύμισες το παιδί που κατουράει στο βασιλικό στέμμα- Μ. Πλωρίτης), γιαουρτώνεις τον στρατιωτικό, δαχτυλοδείχνεις τον βίαιο μπάτσο, μιλάς για τα ετοιμόρροπα σχολεία μας (Δίπλα σε «μεγαλοπρεπείς» ναούς!) και την αθλιέστατη παιδεία μας μέση-ανώτερη-ανώτατη, φτύνεις τους πολιτικούς (Βοθροκαθαριστές! Αδιόρθωτες πόρνες – «Η απόφαση» κ.ά.), θρηνείς για την ερημιά και μοναξιά μες στο πλήθος του βρώμικου κόσμου μας (Αυτά θα βρουν μπροστά τους οι νέοι άνθρωποι που θάρθουν στον κόσμο μας, τα «αλιγενή υψίπεδα»! Μέρη σαν την «αλμυρά έρημο» στην Τουρκία, όπου χιλιάδες ΄Ελληνες άφησαν τα κουφάρια τους. Φρονώ πως –έστω στο ασυνείδητό σου- το ποίημα «Η προσάρτηση» είναι κι έντονα αντιπολεμικό.
Στο ποίημα «Κάποιος πυρπολήθηκε σήμερα» ίσως είχες –συνειδητά ή υποσυνείδητα- υπόψη σου και το ποίημα «Η στάχτη» του Γ. Παυλόπουλου (Εκεί βρίσκεται και ο ποιητής!)
Στέλνω και 5 διηγήματά μου. (Από τα 13 που άρχι9σα να γράφω τα τελευταία 2-3 χρόνια. Πιστεύω, πως ξεπερνούν το μέτριο. Θέλω και τη γνώμη σου. Σ’ αφήνω.).
Με φιλία
Ιωσήφ Αργυρίου

Σχόλιο για τις Φρυκτωρίες από τον Στάθη Κουτσούνη

Αγαπητέ μου Ανδρέα, σ' ευχαριστώ πολύ για τις Φρυκτωρίες σου.
Πολύ ωραία ποιήματα, ειλικρινά τα χάρηκα,
έχουν ένα σαρκασμό και μια ειρωνεία που με γοήτευσαν πραγματικά.
Να ΄σαι καλά και να γράφεις.
Και με την ευκαιρία, καλή σχολική χρονιά!
Φιλικά,
Στάθης Κουτσούνης

Σχόλιο για τις Φρυκτωρίες από το Δημήτρη Κονιδάρη

Αγαπητέ Ανδρέα,
Θερμές ευχαριστίες για τη συλλογή "Φρυκτωρία", που είχες την καλοσύνη να στείλεις για το πνευματικό αρχείο του "Πόρφυρα".
Την διαβάζω, να είσαι καλά.
Ελπίζω ότι λαβαίνεις κανονικά το περιοδικό μας, που στέλνουμε ανελλιπώς.
Την αγάπη μου.
Δημήτρης Κονιδάρης

Δήλωση (1979, 1982)

1


Μου πήραν τα στοιχεία
Και μια μικρή βεβαίωση
Πως θάμαι φρόνιμος τ’ απομεσήμερα
Κι είπα πως δεν μπορεί θα τραγουδάω
Ως νάρθει πάλι ο πελαργός
Να νιώσει τις ανασαιμιές της Γης
Και το ξανθό λιοπύρι του καλοκαιριού.
Κάποιος βρυχήθηκε στο ξάγναντο
Όμως δεν μπόρεσα να καταλάβω
Αν ήταν ο Ταρζάν made in U.S.A.
Ή ο δραπέτης πίθηκος του ζωικού μας βασιλείου.


( Εν τέλει υπόγραψα ως έπρεπε
Εις γλώσσαν αρχαΐζουσαν Ελληνικήν
Ως επιβάλλει η Ιστορία
Και η προγονική αλκή ).

Δήλωση (1979, 1982)

2



Ο κάτωθι υπογεγραμμένος
- όνομα πατρώνυμο επώνυμο
Με κεφαλαία και ολογράφως
Για να διαβάζονται στο φως του φεγγαριού –
Δηλώνω πως δεν φώναξα ναρθούν οι τρωγλοδύτες
Και οι σεσημασμένοι απ’ τις κραυγές της νύχτας
Δεν πήρα μέρος σε πολέμους
Κι ούτε σε συγκεντρώσεις δήλωσα την πίστη μου.
Αν κάποτε έβρεξε
Δεν πρέπει εγώ να το πληρώσω
Που λούφαξα στης αρονιάς τη σκέπη
- επάγγελμα μητρώνυμο το γένος
΄Ολα με λεπτομέρειες σαφείς
Και μ’ εμφανή τα περιγράμματα
Ο χρόνος είναι χρήμα –
Ναι κάποιες φορές τραγούδησα δεν λέω
Τη μέρα που ανατέλλει στον ορίζοντα
Κάθετα στο σκοτάδι.
Είναι το μόνο που έκανα
Λυπάμαι!

Δήλωση (1979, 1982)

3



Αν ίσως σας αδίκησα σε κάτι
Αν τον πολύτιμό σας χρόνο καταχράστηκα
Και την υπέροχη ανοχή σας
Είναι που κάποτε και σεις μπορεί
Να υπογράφετε δηλώσεις δίχως νόημα
Εκτός
Κι αν το χαρτί
Καταργηθεί
Ή
Το
Μελάνι.


Εν τέλει
Μια και καλή
Ως πρέπει
Υπογράφω
Μ’ όλο που λείπει παντελώς
Το Σίγμα το συριστικό
Που δίνει τον τόνο της ρωγμής
Στη λέξη και τη φράση.